Muller e ventá

Esta mañá, ben cedo, debruzada sobre a ventá, sentín unha muller bisbar: Todo debuxa un rinsel inaprendible coma o zumbido dunha abella.  Mais a persiana baixou de golpe -atinada guillotina- levándolle por diante a cabeza.

É preciso ter coidado do que se di a primeira hora do día. A vida, non se esqueza, non é unha imaxe poética.

Aurora Pardo, 2007


Deja un pensamiento

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s